Laten we in vrede samenleven

Deel 20

In de naam van Allah[1], de Erbarmer, de Barmhartige. Moge de vrede en zegeningen van Allah met Profeet Mohammed zijn.

De wetschool van Ahmed ibn-Hanbal is de overheersende school in Saoedi-Arabië. Dr. Saad ibn-Matar-al-Ataibi is professor en geeft college aan de universiteit Mohammed ibn-Saoed in Riyad en is werkzaam op de afdeling Juridische Politie van de Hoge Raad van Rechters. Zijn werk is beschikbaar op de website: http://www.muslim.net.

Hij geeft over dit onderwerp de volgende informatie:

De basis van de vier wetscholen

Dr. al-Ataibi verzekert dat de wetscholen slechts juridisch zijn: alle wetscholen zijn het eens over kwesties die betrekking hebben op de leerstellingen van het geloof. De gebeden zijn bijvoorbeeld volgens alle wetscholen verplicht. De wetscholen concentreerden zich slechts op juridische theorieën, en alle kwesties die daarmee verband hielden.

Alle moslimstaten in de islamitische geschiedenis, namen een bepaalde wetschool aan op basis van het vertrouwen dat zij in een bepaalde imaam hadden. De Hanafi wetschool is de meest wijdverspreide wetschool. De Maliki wetschool was ook wijdverspreid, in Andalusië en het hedendaagse Marokko en Tunesië. Hoewel geen specifiek land de Hanbali wetschool heeft aangenomen, werden de leerstellingen in het Saoedische Koninkrijk overgenomen en zo kreeg deze wetschool de huidige positie in deze regio. De wetschool breidde zich later naar andere gebieden uit, aangezien het Saoedische Koninkrijk tot aan Basra reikte.

Vandaag de dag, moedigen de juridische en islamitische instituten in Saoedi-Arabië de verzameling, het schrijven en verspreiden van oude en nieuwe boeken over de Hanbali wetschool aan. Ook al is de Hanbali wetschool wijdverspreid geraakt, toch bestaan er nog andere wetscholen in die regio, zoals de Hanafi wetschool.

Geen verwerping van een specifieke wetschool

Amr Khaled: Worden de andere wetscholen aanvaard of verworpen door de geleerden en juristen in Saoedi-Arabië?

Dr. al-Ataibi: het aanhangen van een bepaalde wetschool is niet hetzelfde als het fanatiek verdedigen van de wetschool, aangezien de leerstellingen van alle vier de imaams fanatisme afkeuren. Waar het op neerkomt, is dat als er ergens een wetschool wordt aanvaard, het de basis vormt van de fataawa[2] in die plaats.

En ook al verwezen de geleerden aan het begin van de derde Saoedische staat stellig naar alleen Hanbali boeken, vandaag de dag hebben ze de mogelijkheid om naar de boeken van andere wetscholen te verwijzen, wat bewijst dat de andere wetscholen niet verworpen worden.

Islamitische jurisprudentie vóór imaam Ahmed ibn-Hanbal

De rol van de juristen in die tijd kan beschreven worden als het interpreteren van de jurisprudentie. Dit was hun enige rol: ze bedachten geen andere jurisprudentie dan wat Allah (VVIH[3]) geopenbaard heeft. Ze bestreden juist elke interpretatie die niet in overeenstemming met de jurisprudentie van Allah waren.

De pracht van de islamitische jurisprudentie

Het is belangrijk om de onjuiste maar toch regelmatige beschuldigingen te weerleggen, dat de islamitische jurisprudentie de oorzaak is van de stagnatie in de ontwikkeling van de moslims en de moeilijkheden die zij momenteel ondervinden, en dat het Hanbali gedachtegoed dat in Saoedi-Arabië wijdverspreid is hier de voorname reden voor is. Het probleem ligt bij de moslims zelf, aangezien zij de leerstellingen van hun islamitische wetgeving over het hoofd zien. Als je bijvoorbeeld naar het standpunt kijkt van dr. Hopkins, hoogleraar Filosofie aan de Harvard Universiteit, zul je de werkelijke moeilijkheid zien die de ontwikkeling van de moslimlanden hindert. Volgens dr. Hopkins is de methode voor de moslimlanden om te ontwikkelen niet om nieuw gedachtegoed of systemen aan te nemen waarbij de religie van het dagelijkse leven van het individu gescheiden wordt. Het islamitische systeem omvat juist alle noodzakelijke mogelijkheden voor ontwikkeling. De reden is juist het gebrek aan gebruik van deze middelen door de mensen, dan een zogenaamd gebrek aan middelen voor de ontwikkeling.

Er is een nog krachtiger standpunt, dat in 1927 is afgekondigd tijdens een conferentie voor juristen, door de toenmalige decaan van de rechtenfaculteit van de Vienna Universiteit. Hij was tevens een hoogleraar in Rechten. Hij zei dat de mensheid trots zou moeten zijn dat Profeet Mohammed (vzzmh[4]) deel van de islaam uitmaakt. Want ondanks zijn analfabetisme, sloeg hij er eeuwen geleden al in om een systeem van wetten in te voeren, en wij Europeanen zouden zich zeer gelukkig moeten prijzen als we binnen 2.000 jaar een soortgelijk systeem zouden kunnen invoeren.

Co-existentie onder wetscholen

De imaams hebben voor alles regels vastgesteld, zelfs voor de wijze waarop we het oneens kunnen zijn. Het volgen van een bepaalde wetschool is ook gewoon bij andere leren dan de islaam. Het volgen van een bepaalde wetschool of gedachtegoed, is nooit een probleem geweest, aangezien iedereen vereist is om te analyseren, te studeren en feiten en bewijs in de Qoer’aan en de soenna te volgen. Imaam as-Sjaafi brengt bijvoorbeeld verschillende standpunten naar voren door verscheidene wetscholen te citeren in zijn boek Al-Oemma. Dit geeft weer dat hij niet het soort geleerde was die zijn eigen mening blootgaf en de mening van anderen negeerde. Hij leerde de moslims om naar bewijs en de waarheid te kijken, zonder te letten op de wetschool waarbij dit gevonden wordt. Sjeich ibn-Baaz vertelde altijd dat er andere meningen dan die van hem waren, als hij een fatwa uitvaardigde.

Het belang van deze kwestie is niet altijd duidelijk geweest, maar met de globalisatie bereik je mensen die geen ander standpunt kennen. Dus moet je duidelijk maken dat je het ander standpunt wel degelijk hebt onderzocht, maar dat je jouw standpunt de voorkeur geeft, omdat je gelooft dat het het juiste oordeel het dichtst nadert.

Het is van groot belang dat er co-existentie is onder de volgelingen van de verschillende wetscholen. Het is belangrijk om verschillende meningen te respecteren en aan te moedigen. De diversiteit van meningen heeft voornamelijk betrekking op praktische en niet-fundamentele kwesties. Er is bijvoorbeeld geen juridisch verschil over het vasten van de maand ramadaan of het verrichten van de bedevaart. Het meningsverschil zit echter in de verscheidene details in de uitvoering van dergelijke handelingen.

Imaam Ezz ibn-Abdoel-Salaam bevestigde in zijn boek dat het voor een wetenschapper verboden is om een fatwa uit te vaardigen, als hij niet op de hoogte is van alle omstandigheden, plaats en tijd van de gegeven kwestie. Aldus kunnen we begrijpen dat alle vier de imaams verschillende meningen hadden in overeenstemming met hun omstandigheden, met name Ahmed ibn-Hanbal. Hij was geboren in de Sjaibaan familie. Zijn moeder was een islamitische juriste, zijn vader en grootvader waren militaire leiders. De kans was groot dat imaam Ahmed een hoge positie zou krijgen, maar hij wijdde zichzelf aan de wetenschappelijke en juridische opleving en de Hanafi wetschool. Hij had een leerlingenplaats bij imaam as-Sjaafi, waardoor hij een onafhankelijke mening ontwikkelde.

Waaruit bleek de co-existentie van ibn-Hanbal met andere wetscholen?

Imaam Ahmed was de enige imaam die geen fouten in andere wetscholen zag. Hij leerde juist van de anderen en sprak nooit kwaad over iemand of aanvallend tegen iemand, behalve tegen degenen die de Edele Qoer’aan en de soenna tegenspraken. Imaam as-Sjaafi vroeg eens aan ibn-Hanbal om hem erover te informeren als hij een overlevering zou verifiëren en dan zou hij het vervolgens zonder tegenwerping aanvaarden, uit welke regio de overlevering ook vandaan kwam. Dit geeft de mate van vertrouwen die de geleerden in elkaar hadden duidelijk weer.

Veel mensen vertelden over zijn vroomheid en dat hij alleen in moskeeën en op bezoek bij zieken gezien werd. Hij weigerde de vele geschenken aan te nemen die hem werden aangeboden door kaliefen en heersers. Al-Haafidh az-Zahabiyya, een bekende volger van as-Sjaafi, zei dat imaam Ahmed de moefti[5] van Irak was, en de geleerde van de soenna, die een ongekend gezond verstand en een scherp intellect had.

De islamitische wetscholen bestaan nog steeds in het huidige tijdperk, en de moslims moeten ervan nemen wat goed is, zonder fanatisme ten opzichte van een bepaalde leerstelling.

Moge Allah ons bij hem doen voegen in het paradijs, en ons in staat stellen om van hem te leren hoe we in vrede met elkaar kunnen samenleven, en onze geschillen op te lossen.

Allah (VVIH) zegt, wat vertaald kan worden als: “En gehoorzaam Allah en Zijn Boodschapper en twist niet onderling, waardoor jullie ontmoedigd raken en jullie kracht verdwijnt. En wees geduldig: voorwaar, Allah is met de geduldigen.” (VBQ 8:46)

[1] Het woord ‘Allah’ is de Arabische term voor God. Hoewel het woord vaak aan de islaam toegeschreven wordt, wordt het niet alleen door moslims gebruikt: Arabische christenen en joden gebruiken dit woord om naar de Enige God te verwijzen. Het Arabische woord geeft iets nauwkeuriger dan de Nederlandse term uitdrukking aan de unieke eigenschappen van de Enige God. Het Arabische woord ‘Allah’ heeft geen meervoudsvorm, de Nederlandse term heeft dat wel. Het woord ‘Allah’ heeft ook geen connotatie wat betreft het geslacht. Allah is de God die door alle profeten aanbeden werd, van Adam tot Noach, Abraham, Mozes, Jezus en Mohammed.

[2] Meervoud van fatwa: juridische uitspraak door islamitische geleerde(n).

[3] Verheerlijkt en Verheven is Hij (soebhanahoe wa ta'ala).

[4] Vrede en zegeningen van Allah zij met hem (sall’ Allahoe alaihi wa sallam).

[5] Een islamitische geleerde op het gebied van de islamitische wegeving, die geauthoriseerd is om wettelijke oordelen te uit te vaardigen.

AmrKhaled.net © جميع حقوق النشر محفوظة
Dit artikel mag voor privé-doeleinden gepubliceerd en gekopieerd worden, zolang de oorspronkelijke bron vermeld wordt. Voor alle andere doeleinden is vooraf schriftelijke toestemming van de administratie van deze website nodig. Voor informatie: dar_altarjama@amrkhaled.net