De tweede Fase
In de naam van Allah,
de Genadevolle, de Barmhartige. Alle lof en dank zij Allah, de Heer der
Werelden. Vrede en zegeningen zij met de Profeet van Allah (vzzmh).
Zoals jullie weten
markeerde de festiviteit die we hebben gehouden, het einde van de eerste fase.
Voordat we aan de nieuwe fase van ons programma beginnen, wil ik jullie eraan
herinneren dat de naam van ons programma -Maak iets van je leven - een
productieproces veronderstelt. Een productieproces begint, eindigt en wordt dan
door een nieuw proces opgevolgd. Dus om door te gaan naar de tweede fase, moeten
we naar de vooruitgang kijken die we tot nu toe hebben geboekt. Herinneren
jullie je nog hoe we waren toen het programma net begon? We waren een groep
religieuze, goedgemanierde mensen, die van Allah en de islaam hielden, maar we
zaten vastgeketend met tien boeien (passiviteit, gebrek aan ernst,
onverantwoordelijkheid, gebrek aan een echt onderscheidend doel in het leven en
niet in staat om prioriteiten te stellen).
Het project – wij dus – is enorm
ontwikkeld; we hebben een enorme verandering in onze persoonlijkheden bemerkt:
We waren in staat om in slechts drie maanden van de negatieve eigenschappen af
te komen die zich met de jaren in ons hebben genesteld. Het woord ‘positiviteit’
klonk in het begin vreemd en werd slechts weinig door ons gebruikt, maar nu niet
meer. Want in slechts drie maanden hebben we bewerkstelligd dat duizenden
jongeren positieve acties hebben uitgevoerd. Het forum op de site
www.amrkhaled.net laat de hoeveelheid positieve daden
zien, die de afgelopen tijd zijn uitgevoerd. We waren echt opgewekt toen we
zagen dat honderdduizenden jongeren deelnamen aan het project ‘Bestrijding van
de vijf verdovende middelen’ en ‘Bewakers van de Toekomst’. Onze pogingen waren
zo effectief dat de Wereld Gezondheidsorganisatie (WHO) ze heeft erkend en ons
met een prijs heeft beloond. En dit alles in aanvulling op de kleding
inzamelingsactie, waarbij we anderhalf miljoen tassen met kleding hebben
ingezameld. Dingen zijn veranderd; een nieuwe levenslust kreeg de overhand en
duizenden mensen merkten verandering in hun karakter. Dat was het resultaat van
de eerste fase.
Ons
bevrijdingsproces van de tien kettingen in de eerste fase, heeft de volgende
drie gevolgen met zich meegebracht:
-
De opleving van hoop, vooral in de harten van jonge mannen
en vrouwen. We waren in staat om onszelf van de opeengestapelde
belemmeringen te bevrijden, die ons al jaren in de weg stonden. En dit in
slechts een periode van drie maanden. Beste mensen, in het begin vertelde ik
jullie dat we het konden doen, maar in werkelijkheid was ik bang. Diep
binnenin mijzelf had ik niettemin een gevoel van hoop. Nu kunnen we allemaal
zien dat onze prestaties werkelijkheid zijn geworden. Dit zorgt ervoor dat
het gevoel van teleurstelling en mislukking is veranderd in een gevoel van
hoop, welke zich onder de jeugd heeft verspreid.
-
We zijn gaan denken dat de opleving van onze
moslimgemeenschap in zicht komt, alhoewel dit voorheen geen optie leek te
zijn, zelfs niet in de gedachten van praktiserende mensen die daden van
aanbidding verrichten, zoals het bidden en het vasten, maar nooit droomden
over het idee van een opleving. En dit terwijl alle grote beschavingen zijn
begonnen met een idee in de gedachten van mensen.
-
We ontdekten onze capaciteiten en het feit dat we niet het
soort mensen zijn dat nergens goed voor is, terwijl de Westerse mensen
overal goed in zouden zijn. Wij zijn heel goed in staat om te denken en met
ideeën te komen, wanneer we onszelf hebben bevrijd van de kettingen die ons
tegenhielden.
Onderschat dus
nooit de resultaten, want zij vormen de hoeksteen van onze opleving. Stel je
eens voor wat we zouden kunnen bereiken? Beste mensen, de prestaties die tot nu
toe zijn geleverd, waren allemaal het resultaat van individuele inspanningen. Ik
beweer niet dat we de situatie in de Arabische wereld hebben veranderd; ik zeg
alleen dat duizenden jongens en meisjes zijn begonnen te werken, terwijl er aan
de andere kant nog steeds anderen zijn die onverschillig zijn tegenover wat er
gaande is en niks voor hun land en religie doen. Ons doel is nu om deze
inspanningen te verenigen en deze tot een opleving van onze gemeenschap te doen
leiden en dit is de kern van de tweede fase van Maak iets van je leven.
In de tweede fase
nodigen we degenen die in staat waren zichzelf van hun kettingen te bevrijden
uit om de handen ineen te slaan, om zo ons doel van de opleving van de
gemeenschap te bereiken.
Het doel is:
We hebben het hier over de opleving
van een volk. In de eerste aflevering van de eerste fase heb ik verteld dat het
doel van die fase was om mannen, vrouwen, de jeugd, kinderen en ouderen aan te
moedigen om op een doelmatige wijze deel te nemen aan de vooruitgang van hun
land en ik was erg ongerust dat deze droom wellicht niet zou uitkomen. Ik zweer
op Allah (VVIH)
dat we zouden zijn gestopt met dit project als dat het geval zou zijn geweest.
Maar zolang we succes kunnen bereiken, kunnen we verdergaan met het plannen van
ons uiteindelijke doel. Beste mensen, we zullen het woord ‘opleving’ als titel
nemen voor de tweede fase van dit programma en vanuit een meer realistisch punt
kunnen we zeggen dat dit het begin van onze mars naar de opleving voorstelt. Het
woord ‘opleving’ heeft een erg waardevolle en zoete betekenis. Het stemt Allah
tevreden en dit is het mooiste ervan, maar hoe kan Allah tevreden zijn terwijl
de gemeenschap van Mohammed (vzzmh) verloren is? Vertel mij omwille van Allah,
zal de Profeet (vzzmh) dan tevreden zijn, zelfs als we bidden en vasten? De
Qoer’aan
was oorspronkelijk naar ons gezonden om ons te leren hoe we vooruitgang moesten
boeken en onszelf konden ontwikkelen. De betekenis van het woord ‘opleving’ is
mooi, maar het is erg moeilijk. Het vereist een enorme inspanning om Allah op de
dag des oordeels tevreden te stellen en om de Profeet (vzzmh) trots op ons te
laten zijn, zodat wanneer je voor Allah staat, je Hem vertelt: “O Heer, ik heb
zonden en fouten begaan, maar ik was loyaal ten opzichte van Uw religie en ik
werkte en ik spande me in om Uw religie te steunen en te verheffen.”
De essentie van de
opleving zit in het respect dat we voor onszelf hebben en het respect dat
anderen voor ons hebben. We zijn geen groep rebellen of een in ontwikkeling
achtergebleven volk, of terroristen. Wij zijn respectabele mensen. We hebben een
opleving op alle gebieden nodig (wetenschap en economie), zodat we het
werkeloosheidsprobleem kunnen oplossen en onze jeugd de kans kunnen geven om te
produceren, zich te ontwikkelen, uit te blinken en prijzen te winnen. We hebben
een opleving nodig in onze vertalingen, wetenschap, sociale instellingen en
welzijnsinstellingen, allemaal slechts omwille van Allah en het verlangen om Hem
tevreden te stellen.
Hebben jullie ooit
een vliegtuig zien opstijgen? Kunnen jullie je voorstellen wat een enorme
hoeveelheid energie ervoor nodig is om dit proces tot een goed einde te brengen?
Dit is precies wat er in de tweede fase nodig is.
-
Het vliegtuig heeft een zekere snelheid nodig om te vliegen.
Met andere woorden, het kan niet vliegen totdat het een enorme snelheid
bereikt om het vliegtuig omhoog te duwen. Dezelfde theorie geldt voor ons;
we hebben in de tweede fase een krachtige snelheid nodig om onszelf vooruit
te duwen.
-
Het vliegtuig vertrekt gewoonlijk met een snelheid van 160NM
(1NM = 166 km); de piloot kan niet opstijgen met een snelheid van 100NM. We
moeten deze 160NM bereiken door middel van inspanningen, nadenken, de
reacties van mensen via onze website, fax en telefoon, ideeën en actieve
jonge mensen die in staat zijn om iets teweeg te brengen.
-
De tweede fase is een fase van opstijgen, de motor van het
vliegtuig werkt op maximale kracht in de opstijgfase. En dat moeten wij dus
ook doen, we hebben jonge mannen, meisjes en vrouwen nodig om op maximale
kracht met ons te werken, vooral in de zomer. Ik wil hier vooral vrouwen
aanspreken, want ik weet dat wanneer zij in een bepaald idee geloven, hun
kracht tien keer zo sterk is als de kracht van mannen.
-
Wanneer het vliegtuig een hoogte van 300 tot 450 meter boven
zeespiegel heeft bereikt, begint de kracht van de motor af te nemen, van
100% naar 70%.
-
Tijdens het opstijgproces van het vliegtuig, bereikt de
verbranding van brandstof een maximum. Tijdens een vlucht van Jedda naar New
York vliegt een vliegtuig bijvoorbeeld 7.000NM in 12 uur en verbrandt 80 ton
brandstof.
-
Het vliegtuig moet lang genoeg over de startbaan rijden om
de snelheid te bereiken welke het in staat stelt om te vliegen. En wij
moeten als mannen en vrouwen vier maanden rennen om Allah te laten zien dat
we willen veranderen, anderen willen helpen, het analfabetisme willen
bestrijden en het werkloosheidsprobleem willen oplossen.
-
In het voorbeeld van Jedda-New York moet het vliegtuig op
een hoogte van ruim 10 km vliegen. Als het vliegtuig niet hoog vliegt, raakt
de brandstof op, want de tegenwind zal het vliegtuig meer brandstof doen
gebruiken, waardoor de brandstof snel op zal raken. Hoe hoger het vliegtuig
vliegt, hoe minder brandstof het zal gebruiken, omdat daar niet zoveel wind
staat als op lagere hoogte. En voor ons is de tegenwind zo sterk, dat we zo
hoog moeten vliegen als we maar kunnen om de weerstand van de tegenwind te
ontwijken en om in staat te zijn een opleving te bereiken en door te gaan
zonder neer te storten.
We zijn erg
enthousiast over de komende fase, maar het is een verstandelijk enthousiasme. We
weten hoe we de snelheid die ons in staat stelt om te beginnen moeten bereiken,
zonder ongelukken te veroorzaken of schade aan onze landen, waar wij zoveel van
houden. Onze lasten zijn zo zwaar; we hadden kunnen leven in een tijd waarin de
islaam stabiel en welvarend was. Welke tijd lijkt jou meer aantrekkelijk? Om in
een stabiele tijd te leven of in een tijd zoals die van ons? Om eerlijk te zijn
is onze tijd beter, ondanks het feit dat we noodlijdend zijn. Maar het zal ons
een enorme beloning opleveren. Het lijkt op de tijd van de metgezellen, die
evenmin in een tijd van kracht en opleving leefden. Probeer je eens voor te
stellen dat de aankomende generatie over ons spreekt als de mensen die zaaiden
wat zij hebben geoogst en probeer je de beloning van Allah op de dag des
oordeels voor te stellen.
Voorbeelden:
-
Weet je dat de last die je moet
dragen lijkt op de last van de gelovige, welke wordt genoemd in soera Ja
Sien? Wat Allah zegt kan vertaald worden als:
“En uit het verste gedeelte van
de stad kwam een man aangesneld, die zei: ‘O mijn volk, volgt de gezanten.’”
(VBQ
36:20) Op dat moment
waren er al drie gezanten in de stad. Hij had gewoon tot Allah kunnen bidden
om hen succes te geven, maar hij besloot dat niet te doen en zelf actie te
ondernemen.
-
En het vers gaat verder: “Volgt hen die geen beloning van
jullie vragen en rechtgeleiden zijn. En waarom zou ik niet Hem aanbidden Die
mij heeft geschapen? En tot Hem worden jullie teruggekeerd. Hoe zou ik dan
naast hem goden kunnen nemen? Als de Barmhartige voor mij tegenspoed zou
wensen, dan zou hun voorspraak mij niets baten en mij niet redden. Voorwaar,
dan zou ik zeker in duidelijke dwaling verkeren. Voorwaar, ik geloof in
jullie Heer, luistert daarom.” (VBQ 36:21-25) Begrijpen jullie de
woorden ‘luistert daarom’? In de tweede fase is het noodzakelijk dat mensen
hun maximale inspanningen verrichten en de wereld ervan laten horen. Dit kan
worden gedaan door een jongeman die zich tot het uiterste inspant om het
analfabetisme te bestrijden, of door iets uit te vinden, of door in zijn
studie uit te blinken en de beste op zijn faculteit te zijn.
-
“Er werd gezegd: ‘Treed het Paradijs binnen.’”
En nadat hij dit deed, droeg hij nog steeds de last van zijn volk. “Hij
zei: ‘O wee, wist mijn volk maar. Wat mijn Heer mij heeft vergeven en mij
tot een van de geëerden heeft gemaakt!’” (VBQ 36:26-27) Wij
zouden allemaal zeggen dat je gewoon van het paradijs moet genieten en
nergens meer over na hoeft te denken.
-
Beste broeders en zusters,
probeer de last te dragen zoals de kleine zwakke hop, die van Jemen naar
Palestina vloog om een volk te redden. Hij had zwakke vleugels, maar
wilskracht doet wonderen. Toen hij de mensen in Jemen de zon zag aanbidden,
besloot hij naar Palestina te vliegen om de profeet Soeleimaan (Salomo (vzmh))
hierover te informeren. De
Qoer'aan
vertelt het verhaal: “Ik heb gezien dat zij en haar volk knielen voor de
zon, naast Allah...” (VBQ 27:24) Toen ging hij standvastig voor
Soeleimaan staan: “Ik weet iets waavan jij nog niet weet. En ik breng jou
uit Saba’ overtuigende berichten. Voorwaar, ik heb gezien dat een vrouw over
hen heerst en zij beschikt over alle zaken en zij heeft een geweldige troon.
Ik heb gezien dat zij en haar volk knielen voor de zon, naast Allah...” (VBQ
27:22-24) Aan het eind toont hij zijn pijn en verantwoordelijkheid,
wanneer hij zegt: “Zodat zij zich niet voor Allah neerknielen” (VBQ
27:25). We hebben jonge mannen en vrouwen nodig die net zoals die hop
zijn. Met andere woorden, we hebben 1.000 miljoen hoppen nodig, die hard
werken.
-
We hebben behoefte aan het soort mensen zoals
de mier, die in soera an-Naml (de Mier) wordt genoemd. De mier was zo
klein en had onder de voeten van de soldaten geplet kunnen worden, maar hij
voelde zich verantwoordelijk en stond op om zijn vrienden te waarschuwen.
Het vers in de Qoer'aan
beschrijft dit en kan als volgt worden vertaald: “O jullie mieren, gaat
jullie woningen binnen, anders zullen Soeleimaan en zijn troepen jullie
vertrappen, zonder dat zij het beseffen!” (VBQ 27:18) Deze mier voelde
zich verantwoordelijk en offerde zichzelf op voor het mierenvolk, aangezien
hij zelf geplet had kunnen worden. Denk hierbij aan het volk van Mohammed
(vzzmh).
Het verschil
tussen de eerste en de tweede fase
-
In de eerste fase ging het erom jezelf te bevrijden. In de
tweede fase wordt er van je gevraagd om je land en de moslims te bevrijden.
-
Test in de eerste plaats jezelf; ben je tot nut geweest? Heb
je jezelf bevrijd? In de tweede fase moet je starten en opstijgen.
Het is net als een
sportteam dat een warming-up uitvoert, maar de wedstrijd is nog niet begonnen.
De oefeningen worden goed afgerond en de fysieke fitheid van het team is hoger,
wat allemaal voor de wedstrijd plaatsvindt. Dus de wedstrijd is de tweede fase.
Het is ook te vergelijken met een student die in zijn eerste fase goed studeert
en slaagt. Daarna kan hij naar de universiteit, waar hij een heel nieuw
gezelschap vindt; dit is de tweede fase.
Mensen die in de
eerste fase met ons hebben meegedaan; wees niet slechts tevreden door Allah te
danken, trots te zijn op wat je hebt gedaan en het daarbij te laten. Dat was de
training, dus zijn we daar tevreden mee? De wedstrijd zal beginnen, dus waar ben
jij in de tweede fase? Ga je aan de slag of niet? De mensen die niet aan de
eerste fase hebben deelgenomen kunnen niet meedoen, want ons programma is net
als een industrieel proces. Daarom moet je eerst teruggaan en over (een deel
van) de eerste fase te lezen, zodat je weet hoe je aan de slag moet gaan. Het is
niet noodzakelijk om alles door te nemen, maar je dient te begrijpen hoe we een
grote kracht in onszelf hebben gevonden. Mensen die een tijdje enthousiast zijn
geweest en daarna uit verveling zijn gestopt; tegen hen zeg ik: “Zoek naar de
mensen waar je bij past, we maken het leven samen, dit is een verbond van de
Maak iets van je leven in vele landen, zoals Soedan, Egypte etc. Je zult in de
tweede fase niet in staat zijn om alleen te werken.”
Ter vergelijking,
een vliegtuig kan niet opstijgen tenzij de piloot en zijn assistent hun handen
beiden op de handgreep van het gaspedaal plaatsen en deze vooruit duwen. Als op
het moment van het opstijgen iets de wilskracht van de piloot zou doen
belemmeren, dan zou er een andere helpende kracht zijn. Dit is de reden waarom
we onze handen samen ineen moeten slaan.
-
Onze meester Ibrahiem (Abraham (vzmh)) zei tegen zijn
zoon Ismaa’iel (Ismael (vzmh)): “Ismaa’iel, Allah heeft me opgedragen een
huis voor Hem te bouwen.” Ismaa’iel zei: “Vader, gehoorzaam jouw Heer.”
Ibrahiem zei: “Zul je me helpen?” Ismaa’iel antwoordde: “Ja, ik zal u
helpen.”
-
Onze Profeet (vzzmh) noemde dit en zei: “Wie zal mij helpen
bij het verkondigen van de boodschap van mijn Heer?” De rest van de mensen
wilden niet helpen, totdat de Ansaar (een stam, de Helpers genoemd) kwamen,
hun handen ineen sloegen en zeiden: “Wij zullen je helpen, Boodschapper van
Allah.” Toen was het volk geboren.
Het eerste deel
waar we over zullen praten in de tweede fase is ‘wilskracht’, want zonder
wilskracht kan niets plaatsvinden. De ‘wil’ is iets innerlijks; soms slaapt het
en andere keren is het als een enorme reus binnenin je. Jij bent de enige die
het naar buiten kan brengen. Het geheim zit in jou verborgen, dus we willen het
naar boven halen. Het is een enorme verborgen kracht. Als je besluit om deze
naar buiten te brengen, zul je in staat zijn om onverwachte en buitengewone
prestaties te leveren.
Het is net zoals de
lamp van Aladdin. Wanneer je erover wrijft, komt de geest naar buiten en zegt:
“Hier ben ik, tot uw dienst.” Jij vraagt hem om iets en hij brengt het direct
naar je toe. Het is geen illusie, want de wilskracht die binnenin je zit is
buitengewoon. Ik bedoel niet dat we sprookjes gaan uitvoeren, Allah verhoede
het. Integendeel, je gaat dingen doen die je verbeeldingskracht te boven gaan.
Wanneer de wil voor het eerst het roer in handen neemt en je lichaam, je aderen
en elke cel in je lichaam binnendringt, dan zal je lichaam opleven en er zal
zich een buitengewone kracht en energie binnenin je lichaam ontwikkelen.
Psychologen zeggen
dat:
En jij: wat gebruik
jij? Waar komt deze kracht vandaan? “Toen ik hem vervolmaakt had en Mijn
(geschapen) Geest erin geblazen had...” (VBQ 15:29) Je hebt een enorme
hoeveelheid energie. De oorsprong komt van Allah, maar je maakt er geen gebruik
van. Een buitengewone kracht die kan vrijkomen door slechts een enkel woord.
Voorbeelden:
-
Toen de moslims op weg waren naar het Ein Djaloet
gevecht tussen de moslims en de Tartaren, waren de moslims er ongerust over
om tegen de Tartaren te vechten. Ze kwamen Bagdad binnen en begonnen het
gevecht, toen Qoetoz ineens een woord uitriep dat iets onnatuurlijks
binnenin de moslims deed ontstaan en welk woord tot diep binnenin hun zielen
doordrong, totdat zij de overwinning bereikten. Het woord was “Wa
islaamah” (oh, onze islaam).
-
Toen het onderwerp van de schepping in de
Qoer'aan
ter sprake kwam, werd Imaam Ahmed ibn-Hanbal opgesloten. Hij zei dat hij
niet bang was om gedood te worden, omdat er dan sprake van sjahada
(martelaarschap) zou zijn, en dat hij niet bang was om gevangen te zitten,
omdat zijn huis en de gevangenis gelijk waren. Hij was echter bang om
geslagen te worden. Na een tijdje kwamen ze binnen om hem te gaan slaan en
hij werd bang, maar Allah deed zijn wil binnenin hem toenemen, door een dief
op zijn pad te brengen. De dief merkte de vrees van de imaam op en begreep
dat hij bang was om te worden geslagen. Op dat moment zei hij iets dat de
werking van zijn lichaam deed veranderen. De dief zei tegen hem: “Jij bent
op het rechte pad. Als je zult leven, zul je lovenswaardig door het leven
gaan, als je zult sterven, zul je sterven als een martelaar. Weet je imaam,
ik ben 18.000 keer afzonderlijk geslagen en ik was standvastig vanwege
Satan, dus wees standvastig vanwege Allah.” De gevangenbewaarder zei: “Ik
sloeg hem zo hard, dat als hij een berg zou zijn geweest, hij dan zou zijn
ingestort, maar hij bleef standvastig en bewoog niet totdat hij flauwviel.
Ik bracht hem wat water en vroeg hem te drinken, maar hij zei tegen me: “Ik
ben aan het vasten, vandaag is het donderdag.” Ik sloeg hem op zijn rug,
totdat de huid scheurde en elke keer dat ik sloeg, dacht ik dat de zweep bij
de volgende slag uit zijn mond zou komen.”
Onze religie
is de meest strikte orde in deze wereld en spoort de wil binnenin ons aan. Het
bidden van het fadjr gebed (gebed
vóór zonsopgang), het vasten, de hadj
(bedevaart) en qijjaam (nachtgebed). Eén van de voordelen van dit alles
is dat de wil wordt geactiveerd. Ik ken een Spaanse jongeman die me eens vroeg:
“Vast jij tijdens de ramadaan gedurende 30 dagen van zonsopgang tot
zonsondergang, zelfs tijdens de zomer?” Ik antwoordde: “Ja.” Hij zei: “Jullie
zouden de wereld moeten leiden. Als wij een wet in ons land hadden om onze wil
te versterken, zouden wij niet in staat zijn om een betere wet op te stellen dan
die van jullie.”
Neem de volgende
voorbeelden:
-
In Badr stonden er 313 moslims tegenover 1.000 ongelovigen.
Let op het verschil in kracht! Dit is nu het verschil in wilskracht.
-
In Oehoed stonden er 700 moslims tegenover 2.000
ongelovigen, zie je het verschil?
-
In Chaibar stonden er 1.400 moslims tegenover 10.000
ongelovigen.
-
In Mo’ta stonden er 200 moslims tegenover 20.000
ongelovigen.
-
In al-Jarmoek stonden er 20.000 moslims tegenover 250.000
ongelovigen.
-
Bij de verovering van Irak waren er 18.000 moslims tegen
120.000 ongelovigen.
Je kunt dit
verschil een verschil in wilskracht noemen.
-
Salah ad-Dien bereikte al zijn glorieuze overwinningen
terwijl zijn lichaam met kleine steenpuisten was bedekt. Hij kon niet
paardrijden, maar hij bestreed deze steenpuisten met zijn wil, totdat hij
bereikte wat hij wilde.
-
Vandaag de dag hebben we Chaldoen als voorbeeld voor
buitengewone wilskracht. Toen hij op 20-jarige leeftijd op zijn hoofd viel,
raakte hij verlamd, maar hij werd een grootse computerprogrammeur door
slechts zijn tong te gebruiken.
Eén van onze
zusters is speciaal hier naartoe gekomen vanuit Egypte. Ik sprak over haar in de
voorgaande afleveringen. Zij is een blinde, jonge vrouw, die het brailleschrift
leerde en alle Maak iets van je leven lessen in het brailleschrift heeft
vertaald en aan blinde mensen heeft gegeven. Ze is een rolmodel voor
positiviteit, wilskracht, volharding en voor succes in het leven.
Het project van
deze aflevering:
-
Het is een
project om de wilskracht te testen, ofwel de voorbereiding op de opstijgfase.
Het is een verrassing en het is een beetje moeilijk, ik weet het. Het is het
Marathonproject.
-
De marathon
is het lopen van een afstand van 42 kilometer en komt van een strijder wiens
stam bij een groot gevecht betrokken was. Toen zijn stam de overwinning had
behaald, rende hij 42 kilometer naar zijn land, alleen om zijn volk het goede
nieuws van de overwinning te vertellen. Hij zei: “We hebben de overwinning
behaald” en daarna overleed hij. Dit kwam doordat hij de hele afstand had gerend
en er niet fit genoeg voor was.
-
Wij gaan de
marathon lopend afleggen, aangezien lopen één van de meest essentiële manieren
is om wilskracht op te bouwen.
-
Artsen
zeggen dat het lopen van lange afstanden de beste sport is om
uithoudingsvermogen op te bouwen, omdat voor alle sporten (behalve het lopen van
de marathon) spierkracht of bekwaamheid is vereist, terwijl je voor rennen
uithoudingsvermogen nodig hebt.
-
Een grote
wetenschapper werd eens gevraagd hoe hij zijn geweldige ideeën bedacht. Hij
antwoordde: “Ik loop heel veel.”
-
Stuur ons
via onze website de afstand die jij gedurende twee weken hebt gelopen. Deze week
zal als training dienen, omdat artsen zeggen dat het lopen van zo’n grote
afstand dagelijkse training vergt. Elke dag een half uur gedurende tien dagen,
totdat je de afstand van 42 kilometer hebt bereikt.
Voorbeelden:
-
De Profeet
(vzzmh) en de metgezellen liepen meer dan deze afstand.
-
Onze zuster
Asmaa, de dochter van Aboe-Bakr, liep drie mijlen heen en terug, terwijl zij
zeven maanden zwanger was, om voedsel naar de Profeet (vzzmh) en haar vader in
de grot Toer te brengen.
-
Onze zuster
oem-Salama immigreerde te voet van Mekka naar Medina.
-
Ali
ibn-Aboe-Talib immigreerde te voet van Mekka naar Medina.
-
In het
gevecht That ar-Reqa’ over 700 kilometer, werd elke zeven kilometer van kameel
gewisseld, totdat de nagels van de metgezellen er afvielen, de vellen aan hun
voeten hingen en hun schoenen versleten waren. Ze verscheurden hun kleding en
bonden dit om hun voeten, omdat ze niet meer konden lopen.
-
De
afstand van de hadj is
ongeveer 40 kilometer van Mekka tot Miena, tot Arafat tot Moezdalifa, en terug
naar Mekka. Er is een geschil onder de geleerden over de vraag wat geliefder is
bij Allah, de hadj lopend
of rijdend uitvoeren. De Profeet (vzzmh) begon lopend aan de
hadj, maar hoorde dat de mensen hem
wilden zien, dus reed hij verder.
Ik heb de marathon
zelf al gelopen en het was nuttig. Ga en probeer het en laat je buitengewone
wilskracht los.
Een uur vlot lopen
staat gelijk aan een afstand van 6 kilometer. Elke dag 6 kilometer lopen, is 42
kilometer per week. Als je deze afstand in minder dan een week af kan leggen,
dan zou het nog beter zijn. Tenslotte merk ik op dat het idee van dit project is
om de wilskracht te trainen om op te stijgen en op maximale kracht te vliegen.
Roep Allah aan om jouw getuige te zijn, terwijl je loopt om in de volgende fase
sterk te zijn en dit is een teken van jouw ernst.