In de naam van Allah[1], de Erbarmer, de Barmhartige. Moge de vrede en zegeningen van Allah met Profeet Mohammed (vzzmh[2]) zijn.

Als we om ons heen kijken, zien we veel problemen: problemen tussen de islamitische landen, problemen tussen de moslims en tussen moslims en niet-moslims. Bijvoorbeeld in Irak, duizenden mensen worden vermoord, en niet door de bezetting, maar door de onderlinge verschillen tussen moslims. Hetzelfde gebeurt in Palestina en zelfs in Libanon, een plek die symbool stond voor de liefde tussen de verschillende groeperingen. Hun onderlinge verschillen vormden de bron van hun welvaart. Maar nu beginnen ook zij te botsen. Natuurlijk zijn er ook externe invloeden betrokken bij de situatie in Irak en Palestina, maar uiteindelijk – als we allen vredig met elkaar zouden leven – zou niemand in staat zijn om hier invloed op uit te oefenen.

Misschien denk je dat de moorden in Darfur (Soedan) tussen moslims en niet-moslims plaatsvonden, maar het zijn allemaal moslims! De Arabische wereld vindt het blijkbaar moeilijk om het met elkaar eens te worden.

Kijk eens naar onze gezinnen. Ouders en kinderen leven in verschillende werelden. Het aantal scheidingen stijgt dramatisch. En kijk eens naar de jeugd. Ze hebben niemand om mee te praten. Als gevolg daarvan isoleren ze zichzelf, nemen hun toevlucht tot drugs, extremisme of criminaliteit.

Op de Arabische/islamitische scholen is er geen dialoog tussen de leraar en de leerling. Het concept co-existentie wordt niet onderwezen op deze scholen. Veel rechtszaken ontstaan uit ruzies en botsingen. Zelfs in de moskeeën hebben we het lef om te ruziën! Waarom wordt ons niet geleerd hoe we moeten communiceren? Ik heb nog nooit een vrijdagspreek hierover horen gaan. Ik heb nog nooit gehoord van kinderboekjes of spelletjes die dit onderwerp als thema hebben.

Het concept samenwerken, ontbreekt bij onze bedrijven, scholen en verenigingen. De bedrijven van niet-moslims in Europa fuseren om sterker te worden, terwijl wij niet eens kunnen samenwerken. De moslims in het Westen hebben zichzelf geïsoleerd en weigeren in vrede samen te leven met de maatschappij waarin zij leven. Zij hebben een manier nodig waarop zij kunnen integreren in de maatschappij, zonder dat ze hun identiteit opgeven of verliezen.

Stel je eens voor dat ik een manier van denken heb en jij een andere. Als we bij elkaar wegblijven, zullen de twee denkwijzen nooit met elkaar in aanraking komen. Maar als je succesvol wilt zijn, dan moet je altijd werken aan het overlappende gebied dat je gemeen hebt. Laten we eraan werken om dit te vergroten.

Het eerste doel van deze lezing is om het idee co-existentie in te bedden. Het tweede doel is om je van de nodige vaardigheden te voorzien om co-existentie te bereiken. Wanneer de term ‘de ander’ genoemd wordt, wordt niet alleen het Westen bedoeld. Psychologen zeggen dat ‘de ander’ een term is die gebruikt wordt vanaf de kinderjaren, als de kinderen beginnen met hun bestaan naast alle omringende externe factoren.

De eerste les die Allah (VVIH[3]) de mensheid leerde was co-existentie: als jullie (mensheid) naar de aarde zullen gaan, dan zullen jullie moeten leren om met elkaar te leven. Allah zegt, wat vertaald kan worden als: “Vertel hun de waarheid over het verhaal van de twee zonen van Adam: toen zij een offer brachten, werd het van een van hen aanvaard en van de ander werd het niet aanvaard. Hij zei: ‘Ik zal jou doden.’ (De ander) zei: ‘Voorwaar, Allah aanvaardt alleen het offer van de godvrezenden.’” (VBQ[4] 5:27) Het woord ‘de ander’ werd hier gebruikt, ook al hebben we het over twee broers: beiden hadden hun eigen denkwijze.

Co-existentie betekent niet het verlies of opgeven van iemands identiteit, geloof of karakter. Het begrip co-existentie geldt voor twee partijen: beide spelen hier een rol in. We roepen op tot co-existentie tussen partijen die elkaar respecteren. We zullen verhalen vertellen over co-existentie uit de islamitische geschiedenis, want alle moslimjongeren zouden trots moeten zijn op hun identiteit. De islaam staat open t.o.v. de hele wereld, omdat het een diepzinnige religie is en een complete manier van leven. Het omvat alle factoren die je in staat stellen om een goede moslim te zijn en tegelijkertijd open te staan voor de ander.

Co-existentie is iets wat je moet doen, maar vergeet tegelijkertijd je afkomst niet. Je zult openstaan voor de hele wereld, en tegelijkertijd trots zijn op je eigen moslimidentiteit.

De Profeet (vzzmh) leerde ons dat de moslim die met mensen omgaat (m.a.w. co-existentie) en geduldig is in het verdragen van hun kwaad, beter is dan degene die niet met mensen omgaat en dus niet door hen gekwetst wordt. Denk dus niet dat je beter bent omdat niemand je kwaad doet.

Co-existentie is wanneer we met elkaar samenleven en elkaar accepteren. Co-existentie is als we met elkaar discussiëren en elkaars verschillen respecteren. Co-existentie is wanneer we elkaars aanwezigheid accepteren en raakvlakken proberen te vinden, zelfs als we het oneens zijn.

Je zult trots zijn op de islaam als je weet wat het over co-existentie zegt. Het eerste dat de islaam ons leert, is dat het niet erg is dat we zo verschillend zijn. Het ligt in onze aard om zo verschillend te zijn. Het grootste dat Allah geschapen heeft, is het menselijke brein. Geen enkel menselijk brein kan hetzelfde zijn. Waarom accepteer je het dat we aan de buitenkant verschillen, maar wil je niet accepteren dat we verschillen in de manier waarop we denken? Zelfs je kinderen moeten wel anders dan jij zijn, ze kunnen geen exacte kopie van jou zijn! Als je in een bepaalde denkwijze gelooft, kun je niet verwachten dat iedereen er zo over denkt. Als je dat kunt accepteren, dan ben je al halverwege het overkomen van dit probleem.

De islaam zegt dat deze verschillen ons leven verrijken. Allah zegt, wat vertaald kan worden als: “…en Wij hebben jullie tot volken en stammen gemaakt, opdat jullie elkaar leren kennen.” (VBQ 49:13) De Arabische betekenis van ‘opdat jullie elkaar leren kennen’ omvat: het uitwisselen van ideeën, economische belangen en andere nuttige zaken, en het met elkaar kunnen opschieten.

Allah zegt, wat vertaald kan worden als: “…ondersteun elkaar in het goede en in godsvrees” (VBQ 5:2) Dit vers is niet alleen voor de moslims bedoeld, maar voor de gehele mensheid. Laten we elkaar helpen om de gevaren van drugs en de vogelgriep te bestrijden. De rest van het vers luidt: “En steun elkaar niet in zonde en overtreding.” Je kunt dus niet een land bezetten en dan de bevolking om co-existentie vragen.

De islamitische beschaving bereikte haar hoogtepunt toen verschillende nationaliteiten en culturen zich bij de islaam voegden. Zonder Andalusië, dat dankzij de moslims opbloeide, zou Europa de huidige staat niet hebben kunnen bereiken. Amerika heeft zijn huidige staat te danken aan de verscheidene rassen en nationaliteiten.

Kijk eens naar dit prachtige vers: “En als jouw Heer het had gewild, dan zou Hij de mensheid als (behorend tot) één godsdienst hebben gemaakt, maar zij zullen van mening blijven verschillen. Behalve wie jouw Heer begenadigd heeft. En daarom heeft Hij hen geschapen.” (VBQ 11:118-119) Er is een ander vers dat deze betekenis benadrukt: “En tot Zijn tekenen behoort de schepping van de hemelen en aarde en het verschillen van jullie talen en kleuren…” (VBQ 30:22)

De Profeet (vzzmh) legt dit concept uit door te zeggen dat moslims samen net als een lichaam zijn. Als een orgaan pijn lijdt, zal de rest van het lichaam last hebben van koorts en slapeloosheid. Een lichaam heeft verscheidene organen met elk een verschillende functie en rol, maar als ze als een team samenwerken, zijn ze een geheel.

De Qoer’aan neemt vaak de vorm van een dialoog aan. Het vertelt de verschillende dialogen tussen de profeten en hun volk. De Qoer’aan vertelt zelfs de dialogen van degenen die de islaam verwierpen. Kijk maar eens naar hoeveel maal je het woord ‘zij zeiden’ vindt in de Qoer’aan.

Hoofdstuk Al-Baqara schetst de leer van de islaam tot aan het vers ‘al-koersi’, welke de islamitische lotsbestemming beschrijft. Het vers daarna begint met: “Er is geen dwang in de godsdienst.” (VBQ 2:256) Dus na de uitleg van de gehele geloofsleer, verklaart dit vers dat niemand ertoe verplicht is om deze leer aan te nemen. “…dus wie wil, laat hem geloven; en wie wil, laat hem ongelovig zijn.” (VBQ 18:29) Aan iedereen is de keuze om te geloven of niet te geloven.

De Qoer’aan spreekt ook over de raakvlakken, wat vertaald kan worden als: “Zeg: ‘O lieden van de schrift, komt tot een gelijkluidend woord tussen ons en jullie: dat wij niemand dan Allah aanbidden en dat wij niets naast Hem tot deelgenoot maken en dat wij elkaar niet als heren naast Allah plaatsen.’” (VBQ 3:64) En hoe vriendelijk is dit vers dat tot de niet-moslims spreekt: “En voorwaar, wij zijn het of jullie zijn het die zeker de rechte leiding volgen of in duidelijke dwaling verkeren.” (VBQ 34:24) Dus wat zegt dit over hoe de dialoog tussen moslims onderling zou moeten zijn!

Denk eens na over dit vers: “O mens, vrees jullie Heer die jullie schiep uit een enkele ziel (en die) daaruit zijn echtgenote schiep en uit hen beiden vele mannen en vrouwen deed voortkomen.” (VBQ 4:1) We hebben allemaal dezelfde afkomst: Adam en Hawa (Eva). Dit is onze onderlinge band.

Weet je wat de Profeet (vzzmh) deed toen hij in Medina aankwam? Hij riep op tot het verspreiden van vrede, het voeden van de hongerigen en het onderhouden van de familierelaties. Medina leed op dat moment aan de strijd tussen de stammen, zoals Aws en Chazradj. Hij zorgde voor broederschap tussen deze twee stammen. Vervolgens bouwde hij een moskee waar de hele maatschappij zich verzamelde. Hij noemde de stad die toen nog Jathrib heette: ‘Medina’, wat ‘De stad’ betekent, zodat het niet aan een stam toegeschreven kon worden. Vervolgens voerde hij de grondwet in die de Joden, de ongelovigen, de moslims en ieder ander, opriep om in vrede samen te leven. Nooit eerder heb ik van een dergelijke grondwet gehoord die oproept tot co-existentie, zoals de Profeet (vzzmh) dat in Medina deed.

Degenen die bang zijn voor de islaam en degenen die de islaam niet aan het leerplan van scholen willen toevoegen omdat ze bang zijn voor extremisme, zouden het tegenovergestelde moeten doen: leer hun de ware islaam zodat zij zullen begrijpen hoe ze in vrede kunnen samenleven. Als je een hekel hebt aan extremisme, leer je kinderen dan de ware islaam. “Vreest dan Allah en sticht vrede onder jullie…” (VBQ 8:1)

De Profeet (vzzmh) vertelde ons dat het overkomen van onze verschillen en ons te verzoenen, beter is dan het vasten, het vrijwillige nachtgebed en liefdadigheid. De intentie van deze lezing is: “Voorwaar, de gelovigen zijn elkaars broeders, sticht daarom vrede tussen jouw broeders. En vreest Allah, hopelijk zullen jullie begenadigd worden.” (VBQ 49:10) De Profeet (vzzmh) vertelde ons ook dat de zaken die strijd tussen ons veroorzaken, als een ‘scheerapparaat’ zijn dat onze religie ‘(eraf) scheert’, in plaats van het haar.

Allah (VVIH) zegt, wat vertaald kan worden als: “Jullie zijn de beste gemeenschap die uit de mensen is voortgebracht…” (VBQ 3:110) Je mag hier best trots op zijn, maar je moet tegelijkertijd in staat zijn om in vrede te kunnen samenleven.

Hoe kunnen we er ook maar aan denken ons te ontwikkelen als we niet eens in vrede kunnen samenleven? Als je voor ontwikkeling wilt zorgen, waarom bouw je dan niet op wat je al hebt?

Er voer eens een boot op zee, op een plek waar de rivier en de zee elkaar kruisen. De vissers wilden vers water om te drinken. Ze stuurden signalen naar een schip in de verte dat naar het westen voer, om hun water te sturen. De kapitein antwoordde: “Vraag je ons om water, terwijl het onder je neus ligt?!” Ook wij hebben vers water: onze geschiedenis!

Op dit moment werken er externe krachten aan om de moslims en Arabieren hun toevlucht te laten zoeken tot oorlog en strijd, zodat ze wapens kunnen verkopen en winst kunnen maken. In plaats van vijandigheid te tonen, willen we het standpunt van de islaam voorstellen. Het eerst vers in de Qoer’aan richt zich tot de Heer der Werelden: “Alle lof zij Allah, de Heer der Werelden” (VBQ 1:2) en het laatste vers in de Qoer’aan richt zich tot de gehele mensheid: “Zeg: ‘Ik zoek bescherming bij de Heer van de mensen.’” (VBQ 114:1) Aldus is de Qoer’aan een universeel boek. Wees dus open en leef in vrede samen, zonder je geloof op te geven of te verliezen.

In de volgende lezing zullen er verhalen van de vier geleerden verteld worden: as-Sjaafie, aboe-Haniefa, Maalik en Ahmed ibn-Hanbal. Dit zal niet vanuit het oogpunt van de islamitische jurisprudentie besproken worden, maar het onderwerp zal zich richten op het thema ‘co-existentie’ en de verhalen van de vier imaams hierover.

[1] Het woord ‘Allah’ is de Arabische term voor God. Hoewel het woord vaak aan de islaam toegeschreven wordt, wordt het niet alleen door moslims gebruikt: Arabische christenen en joden gebruiken dit woord om naar de Enige God te verwijzen. Het Arabische woord geeft iets nauwkeuriger dan de Nederlandse term uitdrukking aan de unieke eigenschappen van de Enige God. Het Arabische woord ‘Allah’ heeft geen meervoudsvorm, de Nederlandse term heeft dat wel. Het woord ‘Allah’ heeft ook geen connotatie wat betreft het geslacht. Allah is de God die door alle profeten aanbeden werd, van Adam tot Noach, Abraham, Mozes, Jezus en Mohammed.

[2] Vrede en zegeningen van Allah zij met hem (salla Allahoe alaihi wa salam)

[3] Verheerlijkt en Verheven is Hij (soebhanahoe wa ta'ala)

[4] Vertaling van de Betekenis van de Qoer'aan. Dit is een vertaling van wat er tot nu toe begrepen is van het gestelde Qoer'aanvers. Het lezen van de vertaalde betekenis van de Qoer'aan kan op geen enkele manier het lezen in de Arabische taal vervangen, de taal waarin het geopenbaard is.

�

AmrKhaled.net © جميع حقوق النشر محفوظة
Dit artikel mag voor privé-doeleinden gepubliceerd en gekopieerd worden, zolang de oorspronkelijke bron vermeld wordt. Voor alle andere doeleinden is vooraf schriftelijke toestemming van de administratie van deze website nodig. Voor informatie: dar_altarjama@amrkhaled.net